Vertweezamig van Hagar Peeters

Ik wil niet op je lippen liggen,
me niet verschansen in je oorschelp
en verdwalen in het oerwoud van je haren.

Ook niet van je neusbrug skiën, koffie
onder de beschutting van je wimpers drinken
en in je blauwe ogen pootjebaden.

Zelfs niet dansen op je wangen, duiken
van je tong en op je tanden landen
of door speeksel waden.

Maar maak je rimpels tot de paden,
waarop ik, altijd samen,
naar het einde van mijn eigen leven loop.

Uit: Zoen me tot ik spin, Edward van de Vendel

Lees méér van WPG