Eerder deze week werd een kinderverzorgster in het Antwerpse Schoten opgepakt voor kindermishandeling. De vrouw schudde een kind door elkaar en droeg haar ondersteboven rond. Joke Pattyn maakte hetzelfde mee. Zij is tevens een van de honderd moeders die Marijke Libert interviewde voor haar boek Ben ik een goede moeder?

Joke Pattyns dochter Louise werd ook geschud door de onthaalmoeder. Ze brengt haar moedige getuigenis in
De Afspraak.

image (3)

Het volledige fragment bekijk je hier.

Joke werd door Marijke Libert geïnterviewd voor het boek Ben ik een goede moeder? We geven je graag een paar van de fragmenten uit haar getuigenis mee.

“Ik ging uit werken en Louise trok naar de opvang. Toen ik haar de derde dag ophaalde, lag ze lijkbleek beneden op een mat. Ze had gebraakt en was zo slap als een vodje. Het irriteerde me dat de onthaalmoeder me niet had gecontacteerd. Onderweg naar huis stapte ik het ziekenhuis binnen waar ik toen werkte. De pediater zag plekjes op haar huid en vermoedde een ernstige infectie. Hij liet onderzoeken doen, waaronder een ruggenmergpunctie om hersenvliesontsteking uit te sluiten. Louise moest blijven. Louise bleef ziek én ze dronk niet. Ze werd aan het infuus gelegd.”

“Shock. Onze baby was geschud en wij, de ouders, kwamen meteen in de picture. Ik nam Louise in mijn armen. Een gigantisch schuldgevoel overspoelde me. Wat had dit kind meegemaakt? Ik had dat moeten voorkomen. Het schudden was bij de onthaalmoeder gebeurd, want de voorbije week was ze alleen bij ons en bij haar. Toch kregen we te horen dat we uit het ouderlijk gezag werden ontzet en ons kind onder voogdij stond tot we van de lijst met verdachten werden geschrapt. Er kwam een gerechtsdokter langs, Louise werd volledig gescand op breuken of andere letsels. We werden snel van de lijst geschrapt.”

“Achteraf kwam aan het licht dat er bij Kind en Gezin en zelfs bij de politie andere klachten waren over haar. Toch konden we ons vermoeden niet hard maken. Zijzelf ontkende. Een baby kan niet getuigen en wat zeg- gen de scans over wie verantwoordelijk is? Het was haar woord tegen het onze. Ze kreeg de politie op bezoek en moest aan de leugendetector. Het proces sleepte vijf jaar aan, het was de hel.”

“Hoe het gebeurd was, weten we niet. We denken dat Louise die eerste dagen in de opvang veel huilde omdat ze uit haar vertrouwde omgeving weg was. Ik vermoed dat de onthaalmoeder het er lastig mee had, dat ze onze baby op een crisismoment opnam en dooreenschudde. Een kind van zes maanden heeft niet de kracht om het nekje recht te houden. Het hoofd schudt mee, met de bloeding tot gevolg. We hadden het geluk dat de bloeding niet in de hersenen zelf zat, maar tussen de schedel en de hersenvliezen. Louise ontwikkelde normaal, ze doet het goed op school. Maar ze heeft slechts één functioneel oog.”

Lees méér van WPG