Yumi Ng vertelt over de prijs die je betaalt wanneer je buiten de lijntjes kleurt in Brutazur breekt, het langverwachte vervolg op Brutazur.

Rika Ponnet drukt haar waardering uit voor Yumi Ng.

In ‘Brutazur’ en ‘Brutazur breekt’ vertelt Yumi Ng ons haar onwaarschijnlijke levensverhaal dat leest als een filmscenario voorzien van al de juiste ingrediënten. Wie voorbij de sensatie geraakt, komt echter bij een dieper verhaal terecht. Dat staat symbool voor het Westers relationeel leven van vandaag, een tijdperk waarin we als individu onbeperkte vrijheden ervaren die we moeilijk gerijmd krijgen met onze diepgewortelde behoeften aan liefde, erkenning en verbondenheid. In haar verlangen naar zelfrealisatie bewandelt Yumi veel onorthodoxe wegen die ze onversneden en zonder zelfverschoning deelt. Haar honger naar avontuur, naar seksuele bevrediging leert haar uiteindelijk dat ook zij op zoek is naar een veilige thuishaven die haar de ruimte biedt om zichzelf te zijn, naar de liefde die koestert, uitdaagt én doet groeien. – Rika Ponnet

Brutazur breekt wordt voorgesteld met een geweldige party. En jij kan erbij zijn. Meer informatie vind je hier.

Ben je benieuwd? Lees hier alvast een fragment.

Leesfragment

‘Jezus, wat een verhaal’, zei Fran na mijn lange uiteenzetting over mijn hereniging met Titus die had geleid tot ons tweede huwelijk. ‘Ga je daarover vertellen in je tweede boek?’

‘Ja, dat denk ik wel’, antwoordde ik. ‘Al wil ik er geen sprookje van maken, want ik hou niet van sprookjes. We zijn weer samen, maar er is niets veranderd aan onze relatie. Ik heb nog altijd, zij het in mindere mate, behoefte aan sm en aan andere mannen, dus we blijven er allebei een apart amoureus leven op na houden.’

Ik heb er lang over nagedacht. Ik zoek echt geen publiciteit, maar hoe kan ik nu bijdragen aan een beter en realistischer imago van sm als ik mijn verhaal afdoe als fictie of onder een pseudoniem werk?

‘Wat ga je doen als je boek uitkomt? Dan ben je je anonimiteit kwijt en weet iedereen alles over je. Ik kan me zelfs voorstellen dat je uitnodigingen zult ontvangen van mannen die denken dat ze je kunnen geven wat je nodig hebt. Heb je daar al bij stilgestaan?’ vroeg Fran.

Net zoals steeds meer mensen hun homoseksualiteit outen, vind ik dat meer mensen het zouden moeten aandurven om voor hun sm-behoefte uit te komen. En zeker prominente, publieke figuren.

‘Natuurlijk. Ik besef echt wel wat het betekent om dit verhaal te vertellen onder eigen naam, interviews te geven en te verkondigen dat normale seks me onvoldoende bevredigt. Ik heb er lang over nagedacht. Ik zoek echt geen publiciteit, maar hoe kan ik nu bijdragen aan een beter en realistischer imago van sm als ik mijn verhaal afdoe als fictie of onder een pseudoniem werk? Dan doe ik precies hetzelfde als de mannen die ik heb gekend die angstvallig hun sm-kant verborgen houden uit angst dat die hun reputatie en leven zal verwoesten. Net zoals steeds meer mensen hun homoseksualiteit outen, vind ik dat meer mensen het zouden moeten aandurven om voor hun sm-behoefte uit te komen. En zeker prominente, publieke figuren. Die kunnen helpen een menselijker beeld te geven van sm. Ik blijf het jammer vinden dat sm alleen in het nieuws komt wanneer iemand het leven laat in een commerciële club, waar volgens mij niet aan sm wordt gedaan maar aan platte commercie en waar op geld beluste lui misbruik maken van mensen die denken dat ze nergens anders terechtkunnen met hun sm-behoeftes. Er wordt nog vaak gedacht dat sm alleen te maken heeft met folterpraktijken en lederen pakjes, terwijl het voor velen in de eerste plaats een mentaal spel is. Ik heb me zo vaak boos gemaakt op mannen die hun geaardheid verbergen. Geloof me, ik ben nooit opgestaan met de gedachte dat het leuk was om een man te zoeken die me zou vernederen. Ik voelde op mijn achtste al bepaalde verlangens die ik pas veel later kon plaatsen. Er zijn natuurlijk mensen voor wie sm een vrijblijvend spelletje is, dat mag uiteraard. Maar voor de meesten is het iets wat ze ontdekken op jonge leeftijd, om er later serieus mee te worstelen. Welke netjes opgevoede man geeft immers graag toe dat hij in trance raakt als hij een vrouw slaat of haar in tranen ziet?’

Als ik me wil outen is dat mijn beslissing en mijn recht, net zoals het hun recht is om er nooit openlijk over te praten.

‘Ik begrijp wat je bedoelt, Yumi. Zijn sommige mannen uit je leven ongerust over je boek?’

‘Ik heb het aan niemand gevraagd, dus ik weet het eigenlijk niet. Maar ik heb ervoor gezorgd dat geen enkele man herkenbaar is, behalve mijn echtgenoot. Ik heb de mannen met wie ik aan sm deed steeds discretie beloofd. Als ik me wil outen is dat mijn beslissing en mijn recht, net zoals het hun recht is om er nooit openlijk over te praten. Er is wel één man die erg ongerust was toen ik hem vertelde over mijn plannen. Iemand die ik een jaar geleden ontmoet heb en die me zelfs schriftelijk heeft gevraagd nooit over hem te vertellen, zelfs niet in bedekte termen.’

Enkele slechte ervaringen indachtig vroeg ik hem om foto’s omdat, zo schreef ik, fysieke aantrekking voor mij belangrijk was om over te kunnen gaan tot een date.

Ik besloot Fran geen details te geven over mijn onvergetelijke ontmoeting met William, de paranoïde Amerikaan die me via een sm-datingsite had gevonden. Zijn bericht was intelligent geschreven. Ik had onmiddellijk zijn mail beantwoord en een herkenbare foto van mezelf gestuurd. Enkele minuten later (er werd niet gedraald) stelde hij meteen voor om naar Europa te vliegen om me te ontmoeten. Hij had werkafspraken in Londen en nodigde me uit voor een diner. Hoewel zijn schrijfstijl en vastberadenheid (ik was allergisch voor angsthazen, twijfelaars of mannen die het initiatief aan mij overlieten) veel goeds voorspelden, was ik niet van plan om te daten met een man van wie ik niet wist hoe hij eruitzag. Enkele slechte ervaringen indachtig vroeg ik hem om foto’s omdat, zo schreef ik, fysieke aantrekking voor mij belangrijk was om over te kunnen gaan tot een date.

Hij antwoordde dat hij me begreep, maar dat zijn positie als publieke figuur hem parten speelde en dat hij het zich niet kon permitteren foto’s rond te sturen op internet. Ik stuurde prompt een antwoord terug.

William,

Ik begrijp je standpunt, maar ik ga je meteen zeggen dat we elkaar dan jammer genoeg niet zullen ontmoeten. Ik date niet meer met mannen van wie ik vooraf geen foto’s heb gezien. Ik heb daar (heel) slechte ervaringen mee. Voor mij moet het ook in de ogen klikken. Ik kan je alleen maar zeggen dat ik een zuivere persoon ben, geen faker zoals er zoveel zijn op internet. Ik heb alle begrip voor je behoefte aan discretie. Ik kan jou die bieden. Ik heb het al gedaan met publieke figuren in mijn land die net als jij absolute geheimhouding wensten. Ik kan het je
helaas niet bewijzen, dus het is aan jou om te beslissen of je bereid bent me te geloven en te vertrouwen.

Ik kan je alleen maar zeggen: ik ben een betrouwbare persoon en je als je wilt, kun je mijn profiel nalezen op LinkedIn. Dan weet je alvast dat ik geen gecamoufleerde escort of golddigger ben. 

Ik hoopte vurig dat ik hem had overtuigd, want ik was inmiddels getriggerd door deze Amerikaan. Niet lang na mijn betoog
ontving ik zijn antwoord.

I don’t know why, but my gut tells me I can trust you. Please have a look at this and you will understand why I am so concerned about my identity.

Zijn bericht was vergezeld van een YouTube-filmpje dat ik in allerijl openklikte, om met verstomming te kijken naar een stukje beeld waarin William in de hoedanigheid van regisseur een Oscar in ontvangst nam in de categorie Beste Film.

Hoewel hij er erg krachtig, zelfverzekerd en goed uitzag in zijn smoking, was hij fysiek niet helemaal mijn type. Daarvoor miste hij wat lengte, schouderbreedte en volume. Hij had al laten weten hoe fit, afgetraind en vetvrij hij was, en hoeveel hij liep om zijn topconditie te bewaren. Hij moet er rotsvast van overtuigd geweest zijn dat ik dat als een pluspunt beschouwde. Wist hij veel dat sixpacks me zin gaven om weg te lopen en dat ik hield van mannen van het chubby type.

Ik hoopte er een stukje magie te voelen en betoverd te worden door al dat schrijverstalent.

Niet veel later reisde ik vol nieuwsgierigheid en verwachting naar Londen om William te ontmoeten. Ik boekte de trein en een kamer in Hazlitt’s, een mythisch hotel waar veel schrijvers te gast waren geweest en dat gelegen was in mijn lievelingsbuurt. Het was een charmant hotel met ingehouden luxe en authenticiteit waar het personeel je het gevoel gaf bijzonder te zijn. De inrichting stond in het teken van boeken, en de lounges waren uitnodigende plekken waar je in comfortabele sofa’s urenlang kon wegdromen bij het literaire oeuvre van schrijvers die je dankbaar was dat ze hun werk hadden gedeeld met de wereld. Ik hoopte er een stukje magie te voelen en betoverd te worden door al dat schrijverstalent.

Lees méér van WPG