Blankenberge Blues, de thriller van Pieter Aspe en Koen Strobbe, is enthousiast onthaald door de lezers en gaat al meteen in tweede druk. De Perfecte Buren stelde het boek voor via een Leesclub met een aantal van hun leden. Wij zetten een paar van de reacties voor jou op een rijtje.

De Perfecte Buren is alvast gecharmeerd door het beeldende karakter van de schrijfstijl.

‘De verhaallijn is sterk, want hoewel Blankenberge Blues meerdere verhaallijnen kent die niets met elkaar lijken te hebben, weten Aspe & Strobbe deze op een voortreffelijke manier samen te brengen. De karakters zijn goed uitgewerkt, zodat je van iedereen een mooi beeld hebt. Het boek is erg beeldend geschreven, maar dat zijn we van zowel Aspe als Strobbe gewend. Je proeft Blankenberge, je ziet de potvis liggen en je ziet Alain en zijn kompanen bezig met snijden, zagen en wroeten.’

De volledig recensie lees je hier.

De Perfecte Buren liet Blankenberge Blues ook lezen door haar Leesclub.

Over de cover van het boek.

‘De cover is zinderend – spannend – wat zielig ook – onheilspellend – dramatisch.’

‘Donker, mysterieus en dreigend. De potvis waarmee alles begint.’

Over Alain, het hoofdpersonage

‘Alain schittert als underdog!’

Over de schrijfstijl

‘Het boek leest heel vlot weg. De zinnen ‘bouwen’ het verhaal met toffe details en ‘sprekende’ adjectieven: victorieus, omineus (deze heb ik moeten opzoeken). En die coole zinnen: ‘Ze mocht zich driewerf achterwaarts in de poes laten naaien door Herman Brusselmans.’ Zalig!’

Over de verhaallijn

‘Ik vind de verschillende verhaallijnen wel boeiend, want ik vraag me natuurlijk af waar die met elkaar in botsing gaan komen. Over de helft had ik een groot ‘AHA’ moment en weet je ongeveer waar de ‘clash’ gaat komen, denk ik. Dan krijg je toch weer een onverwacht mini-verhaal-lijn cadeau in het casino. Vind ik leuk!’

‘Ik vond de verhaallijnen heerlijk om te lezen en hoe alles bij elkaar kwam. Het was helemaal niet ingewikkeld. De verhaallijn met de motorclub is hilarisch, inclusief de situatie met Herman en Alain. De interacties tussen iedereen, de opbouw naar het einde toe vond ik heel goed, alleen mocht het misschien wat sneller gaan.’

Over hun verwachtingen

‘Het was even wennen om een andere kant te zien van Aspe. Ik heb zijn andere boeken gelezen en dan heb je toch enige verwachtingen, maar het heeft me gesmaakt. Ik was aangenaam verrast door de droge humor, de verschillende verhaallijnen. Het is eens iets anders dan de andere Aspe boeken. Dus ja, mijn verwachtingen zijn wel ingelost.’

De slotsom

‘Deze thriller munt niet uit in spanning, maar wel door de pluimage van de karakters en de kleine, parallelle verhaallijnen. Heerlijke humor en speelse, verrassende wendingen hebben mij aangenaam verbaasd. In het begin stoorde het me dat een ‘auteur’ een grote rol speelt in het boek, maar na een paar hoofdstukken vond ik het kriebelend amusant. Misschien had het schrijversduo nog meer uit de ‘zijverhalen’ kunnen puren, toch heeft het me lekker ‘gepord’. Meer moet dat niet zijn. Aanrader!’

Lees méér van WPG